Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2008

O Βασιλιάς των Γατών----------Για τον ένα χρόνο αερόστατο στην τσέπη

Αγαπητέ αναγνώστη η νύχτα πάλι μας έδωσε "τροφή" για να σκεφτούμε πριν η αυγή έρθει γρήγορα και φέρει τη μέρα, εκείνο το φασαριόζικο "σκυλί" που τρέχει διαρκώς μέσα απ' τα πόδια μας κλαίγοντας, ζητώντας φαΐ, τραβώντας μας απ' το μανίκι να κινηθούμε γρήγορα,μεθοδικά, μη προλαβαίνοντας να στρέψουμε τους οφθαλμούς μας ούτε πολύ ψηλά στο πέταγμα των πουλιών του ουρανού, ούτε πολύ χαμηλά στο βρώμικο ρείθρο του δρόμου, τις πλάκες του πεζοδρομίου και τους κατοικούν τες σ' αυτές..Εκείνο το βράδυ κατά τις 2μμ σύμφωνα με το ανακριβές δελτίον των ξενύχτηδων της "κακόφημης" πλατείας Βαρδαρίου φάνηκε μια σκιά, μια φιγούρα που ο πολύτιμος σου χρόνος δεν σ" αφήνει να προσέξεις καλά προσπαθώντας συνάμα να φύγεις όσο πιο γρήγορα μπορείς μη τυχόν και σου ζητήσει ελεημοσύνη ή κανένα τσιγάρο, απορώντας για τα σχισμένα ρούχα του και τα αχτένιστα μαλλιά του,,,Αν είσαι "τυχερός" lucky boy ,,strike,,,και ούτω καθ εξής θα τον δεις κοντά στο καγκελόφραχτο οικόπεδο με τα αρχαία ερείπια του παρελθόντος να ταΐζει αργά το βράδυ ένα τσούρμο από γάτες αλήτρες και έναν μοναχικό σκύλο με φαγητό "εκλεκτής ποιότητος" που' χει μαζέψει με πολύ κόπο κατά την διάρκεια της ημέρας..Είναι ένας άνθρωπος που η τεράστια μέγκενη αυτής της πόλης δεν επηρέασε τα συναισθήματά του, δεν έχασε σταλιά απ' τον ανθρωπισμό του και ας έπεσε χαμηλά κατά τα υπεροπτικά "πάντα" μάτια μας..Όλα αυτά θα σου φανούν παράξενα μα γ" αυτόν τον άνθρωπο και για άλλους ακόμη πρέπει κάποιος να γράψει έστω μια λέξη, να σκεφτεί γιατί και αυτός έχει "οικογένεια" και μάλιστα πολυπληθέστερη σε στόματα και πόδια απ' όλων μας.....

Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2008

Ένα βράδυ με τον Τζάκ Κέρουακ (περιμένοντας την δημοσίευση αυτού))))))αμήν

Δέν ήσουν σπίτι χθες βράδυ μάταια ο παλιόφιλος Τζακ αλλά και εγώ χτυπούσαμε το κουδούνι της εξώπορτας..Το μόνο που ακούγονταν ήταν η συνεχόμενη εκτέλεση του "ηλεκτρικού πουλιού" σαν να του σφίγγαν το λαρύγγι θέλοντας να το σκοτώσουν..Η νυχτερινή περιπλάνηση μας όμως μόλις άρχιζε κάποια "πράγματα" του Τζακ του φάνηκαν παράξενα σχεδόν αλλόκοτα άλλα πάλι του ήταν εντελώς οικεία..Μετά από τόσα χρόνια απουσίας η φανταχτερή νύχτα του τόνωσε τα νεύρα, "θαύμασε" την εξέλιξη την αλματώδη άνοδο της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, αλλά λυπήθηκε πολύ από την κατάργηση του "χύμα ουίσκι" ένιωσε όμως μια πελώρια εφορία βλέποντας το πλήθος των πολύχρωμων μπουκαλιών οινοπνεύματος , που του προσφέρονταν σαν "νήσοι ανεξερεύνητοι" εμπρός του..Βγήκαμε έξω στο δρόμο η μαύρη Ford ούρλιαζε από χαρά πατώντας τις ίσιες διαχωριστικές γραμμές του δρόμου..Ένας άστεγος στο απέναντι πεζοδρόμιο την είχε "βολέψει" καλά κατά την "κοινή γνώμη" έξω από την είσοδο μιας (sic!!!) πολυκατοικίας, έχοντας μαζί του το μικρό του νοικοκυριό..Λίγο πιο πέρα μια νεαρή κοπέλα περίμενε τη "σειρά" της έξω από ένα "μηχάνημα ταχυ-ανα-λήψεως" χρημάτων ενός "ευαγούς" τραπεζικού ιδρύματος, μασώντας νωχελικά ένα σάντουιτς μαγεμένη από τα παράξενα σχέδια και ποσά της πολύχρωμης οθόνης..Σε μια πλατεία πλήθος νεαρών με ανοιχτές τις ομπρέλες τους περίμεναν την βροχή, αλλά αυτή δεν τους είχε κάνει το χατίρι ακόμα να ρθει, άραγε αυτή η βροχή φονική, φοβερή(μερικές μόνο ψιχάλες ήταν) για κατά φαντασίαν ασθενείς άξιζε , δρόσιζε τα "ξεραμένα" τους πρόσωπα που είχαν συνηθίσει την "έρημο" της πόλης..Τα φώτα του "ηλεκτρικού" "σιγά - σιγά) άναβαν και φώτιζαν με κείνο το γνωστό του ς δυνατό φως όλα τα μικρά σοκάκια αυτής της πόλης η "δουλειά" άρχιζε "ήσυχα αργά μεθοδικά" σε ρυθμούς εργοστασίου παραγωγής πλαστικών ανταλλακτικών μια διμοιρία των ΜΑΤ "μάζευε" στις σιδερένιες κλούβες τα "κουρέλια"της στυγνής εκμετάλλευσής της (μετανάστες,πρεζάκια,φτωχοδιαβόλους) μιας κοινωνίας αποχαυνωμένη στο βαθύ ύπνο της κρυστάλλινης τι-βι και των "αστέρων" της.. Το συμβάν αυτό εξόργισε τον Τζακ και τον έκανε να βρίζει δυνατά προς το μέρος τους..Μα πίστευα όπως και αυτός άλλωστε πως η ανθρώπινη ύπαρξη και υπόσταση δεν έχει νόμους που να της βράζουν το δρόμο, για μια καλύτερη ζωή όχι πλαστική μα πλούσια σε συναίσθημα και ζωντανή..Ο "δρόμος" άλλωστε δεν ξέχασε τα "παιδιά" του φέγγει γεμάτος για ζωή και δράση όλων μας,,,,,,,

Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2008

BlaCK bEtty------------------ομώνυμον άσμα

Ένας γελαστό ουρανός
με ματωμένα χείλια
φλερτάροντας νωχελικά
σκουριασμένα σύννεφα
φοβισμένες κυρίες
ανύπαρκτα μηδενικά
την γελαστή χωάνη αυτής της πόλης...
Μην ανησυχείς
αν θα πεθάνω τη νύχτα
μες του ρυθμού τις ανάσες
το πλήθος των ποτών στα τραπέζια
την καπνούρα που χει μαζευτεί στο πάνω μέρος του ταβανιού...
Δυο σκαθάρια
αμφισβητούν,,,