Δευτέρα, 12 Απριλίου 2010

Xτύπησε δώδεκα

Όχι ακόμα
δεν φτάσαμε στο τέλος της μέρας
οι δυο δείκτες το ρολογιού αναπνέουν μαζί μας
στρέφονται με την ακρίβεια δυο εραστών
είναι μοιραίο άλλωστε να βρεθούν
στο κοινό τους κρεβάτι।
Η βροχή δεν σταμάτησε
στάζει βαθιά μέσα μας
υγραίνει κάθε τόσο
την σκόνη που χει καθίσει στα χείλη σου
ποτίζει το κραγιόν
που σαν μαδημένο ρόδο στέκει στις άκρες τους।
Χτύπησε δώδεκα
έξω από το παράθυρο τίποτα δεν άλλαξε
μόνο ο άνεμος εδώ και κει σβουρίζει τα αντικείμενα
λόχμες φωτιάς ξεφυτρώνουν απ την άσφαλτο।
Λιγοστές σκιές χάνονται μέσα σε μαύρες πόρτες
μια ακίδα λευκού ουρανού
τρυπά το στήθος της νύχτας।
Φύγε
οι ιεροί σκύλοι του ναού κοιμούνται
φυλάν ακόμα τις ξεφτισμένες κολώνες
τον βωμό που η φλόγα του έχει σβήσει.